۱-این که الان حال من خوبه یا نه خیلی مهم نیست خیلی وقته یه فکری بدجوری ذهنم رو در گیر خودش کرده که اصلا خدایی هست؟ اگه هست پس چرا هیچ وقت به داد من نرسید.چرا هیچ وقت وجودش رو برای من اثبات نکرد؟!

۲-بی هدفی دیگه داره حالم رو بهم میزنه...نمیدونم این زندگی لعنتی چی از جونم میخواد که دست از سرم بر نمی داره...از همه بدم میاد دلم دیگه برای هیچکس تنگ نمیشه سردرگمم نمیدونم میخوام چی کار کنم از تنهایی هم خسته شدم.

۳-بنظرم یه جورایی بیشتر اطرافیام احمقن تعجب می کنم بعد از این همه سال هنوز واضح ترین موضوع براشون یه معمای چند مجهولیه. همه فقط میخوان بترسن یا شاید هم مثل طوطی فقط تکرار می کنن حرفهایی رو که تو مغز پوکشون آروم آروم فرو کردن که از موجودی(شاید هم نور)به اسم خدا باید ترسید نمی تونن درک کنن از تنها چیزی که باید ترسید خود ترسه.واقعا حیرت آوره!!!

۴-سمت چپ شاید هم راست مغزم خیلی شلوغه بعضی وقتا به چند موضوع هم زمان فکر می کنم خیلی دوست دارم بفهمم چه جوری این اتفاق پیش میاد که وقتی فکر می کنم هم خوشحالم هم ناراحت.

پ.ن:یه اتفاق خیلی بد داره میفته:میخوان کامپیوترم رو ببرن تو دفتر شرکت اصلا هم درک نمی کنن که کامپیوتر چقدر برای من مهمه.

پ.ن:هرچی میخواستم بنویسم یادم رفت حرصم دراومد.

پ.ن:جواب کامنتها تو همون کامنتدونی.